Άσκοποι στα Νερά του Μαγδαλένα | Ποιήματα Απελπισίας

 

Ένα ταξίδι απελπισίας

Αγάπη μου,
Κλείσανε τα σύνορα.
Άσκοποι ταξιδιώτες σαν εμάς,
δεν είναι πια δεκτοί στη γη
που ρέει μέλι και γάλα.

Τα μάτια της ξένης μου ερωμένης—
σκιές πέφτουν πάνω στη γνώση της·
πεταγμένη δίπλα στο ποτάμι
τρέμει με αμφιβολίες και φόβο.

Ο Σκηνοθέτης - Ποιήματα Απελπισίας

Το Σκοτεινό Μοντάζ του Σκηνοθέτη

Το παρορμητικό κορίτσι
καβάλα σ’ έναν κύκνο
ξέφυγε τον Παρνασσό.
Η Καλλιόπη έχει εξοργιστεί.

Μαζί στη Φθορά - Ποιήματα Κύπρου - Τάκης Ζαχαρίου

 

Τοξική Αγάπη σε Έναν Κόσμο Φθοράς

Κάποτε ήμουν ποιητής!
Ποτέ δεν θα με συγχωρέσει ο Μάστορας —
σήκωσα το λάβαρο ενάντια στο μέτρο.
Μάταια γράφω μπερδεμένες λέξεις για ψιλά
μα κανείς δεν τις διαβάζει.

Παραμύθια του Ιούλη - Ποιήματα Κύπρου - Τάκης Ζαχαρίου

 

Σούρουπο, ηχώ θλίψης και απώλειας

Τα χελιδόνια πετούσανε ακόμη
   ξέγνοιαστα
στους ουρανούς τον Αύγουστο —
Τι ειρωνεία!
Το καλοκαίρι μας τέλειωσε τον Ιούλη.

Η Brownie Box Κάμερα | Ποιήματα Απελπισίας

 

Απελπισία πίσω από σκουριασμένο φακό

“Μια παλιά Brownie Box κάμερα γίνεται
η φυλακή ενός νου όπου η μνήμη σβήνει” 

Είμαι φυλακισμένος μέσα
σε μια Brownie Box κάμερα—
παλιά, σκουριασμένη, σιωπηλή.

Παλιές Ιστορίες – Ποιήματα του Τάκη Ζαχαρίου

 

Λυπημένο κορίτσι καθισμένο σε νούφαρο

Πρώτο αίμα—
το γυμνό σου άρωμα,
ώριμες φράουλες τον Ιούνη,
ψωμί, κρασί και γέλιο.

Χάθηκες ξανά.

Το Φλάουτο του Τροβαδούρου | Ποιήματα Κύπρου

 

Μια όμορφη νεαρή κοπέλα γοητεύει τα αγόρια

Ήμασταν και οι δύο εξαίσιοι χορευτές
δίχως καμιά αμφιβολία.
Υπνωτισμένοι στο άρωμα εκλεχτού καπνού
από την καυτερή κοιλάδα, όλα τα μεσημέρια
του καλοκαιριού στριφογυρίζαμε γαλήνια
πάνω σε ένα γυαλισμένο μουσικό κουτί.